Φτου κι από την αρχή : Όταν στα σχολεία των Βυζαντινών τα παιδιά τελείωναν την καλλιγραφία τους, έδιναν στο δάσκαλο την πλάκα για να την διορθώσει. Μετά την διόρθωση ο δάσκαλος ζητούσε από τα παιδιά να την ξαναγράψουν. Επειδή πολλές φορές δεν είχαν σφουγγάρι, έσβηναν την πλάκα με τα δάχτυλα, αφού προηγουμένως τα έφτυναν. Από τότε, επικράτησε η φράση «φτου κι απ’την αρχή» να λέγεται για περιπτώσεις που η προσπάθεια πρέπει να επαναληφθεί.